Planetaire versnellingsbak

De essentiële onderdelen van een planetaire tandwielkast kunnen worden onderverdeeld in vier hoofdcomponenten. In het midden van de versnellingsbak bevindt zich het zonnewiel met externe vertanding, dat wordt aangedreven door de motor. Het vermogen wordt overgebracht naar de roterende tandwielen, ook wel planeetwielen genoemd. Deze zijn gemonteerd op een planeetwieldrager, die tevens de uitgaande as vormt en zorgt voor de krachtoverbrenging aan de uitgang. De baan van de planeetwielen wordt begrensd door een tandwiel met interne vertanding, het zogenaamde-ringwiel. Dit maakt meestal ook deel uit van het tandwielhuis.

Het aantal tanden van de planeetwielen kan in theorie vrij worden gekozen, aangezien dit geen invloed heeft op de totale overbrengingsverhouding. Zij zijn alleen verantwoordelijk voor het overbrengen van het koppel. Meestal zijn de in- en uitgang van planetaire tandwielen coaxiaal gerangschikt. Vanwege dit en de voorwaarde dat alle in elkaar grijpende tandwielen dezelfde module moeten hebben, resulteert de vergelijking voor de steekdiameter d=m*z in de volgende voorwaarde voor het aantal tanden van de planeetwielen (let op: het aantal tanden van het ringwiel is altijd negatief).

m(z_{1}+2z_{p}+z_{2})=0 \\pijl naar rechts z_{p}=\\frac{-z_{1}-z_{2}}{2}

Vanwege weergaveproblemen wordt de formule hieronder weergegeven in de vorm van een afbeelding

Het aantal tanden van de planeetwielen komt dus altijd overeen met de helft van het verschil tussen het aantal ingaande en uitgaande tanden bij eenvoudige planeetwieloverbrengingen.

Het aantal planetaire tandwielen kan variëren, maar bij industriële toepassingen bedraagt ​​dit minimaal drie. Naarmate het aantal planetaire tandwielen toeneemt, kan het overdraagbare koppel worden vergroot door de belasting over een groter aantal tandingrijpingen te verdelen.

Kenmerken
Omdat een planetaire tandwielkast meerdere planetaire tandwielen bevat, ontstaan ​​er tijdens het bedrijf meerdere tandingrijpingen tegelijk. Deze vermogensverdeling zorgt ervoor dat, vergeleken met andere tandwieltypen, een hoger rendement en dus ook een hoger overdraagbaar koppel mogelijk is bij een compacter ontwerp.

De overbrengingsverhouding van een planetaire tandwielkast vloeit voort uit de verhouding tussen het ringwiel en het zonnewiel. Als de grootte van het ringwiel constant wordt gehouden, kan de verhouding worden gewijzigd door het aantal tanden van het zonnewiel en de planeetwielen te veranderen. Hoe kleiner u het zonnewiel kiest, hoe groter de overbrengingsverhouding zal zijn.

Om technische redenen mag geen verhouding groter dan 10:1 worden gekozen, omdat anders het aantal tanden van het zonnewiel te klein zal zijn. Er is een hogere overbrengingsverhouding vereist, meerdere planetaire tandwielsets kunnen achter elkaar in hetzelfde ringwiel of in twee vaste ringwielen worden geplaatst. Deze constellatie wordt dan een meertraps planetair tandwiel genoemd.

Planetaire tandwielkasten zijn geschikt voor links- en rechtsdraaiend, maar ook voor continu-, wissel- en intermitterend bedrijf.

3 planetaire versnellingsbaktypen
Hier zijn de drie belangrijkste typen planetaire versnellingsbakken en hun specificaties:

Asuitgang
Bij deze tandwielkast wordt de behuizing van de tandwielkast recht op de machine gemonteerd. De planetaire tandwielen bevinden zich in een roterende drager en de ring is aan de drager bevestigd, waardoor de as wordt aangedreven en een roterend asvermogen ontstaat.

Asuitgangtandwielen kunnen een koppel tot 113.000 Nm (Newton-meter) leveren.

Spindeluitvoer
Dit type planetaire versnellingsbak is vergelijkbaar met de uitgaande tandwielen. Het enige verschil is dat de uitgang als flens wordt geleverd.

Tandwielen met spindeluitgang kunnen een koppel tot 113.000 Nm (Newton-meter) leveren.

Wiel aandrijving
De planeetwielen bij dit type planetaire versnellingsbak met hoog koppel zijn bevestigd aan een wieldrager en lopen rond het ringwiel.

Tandwielen met wielaandrijving kunnen een koppel tot 332.000 Nm (Newton-meter) leveren.